Date archives "November 2011"

Datasalon 7

Het moet begin 2009 geweest zijn tijdens een middagpauze in Het Salon -een lunchlocatie in de schaduw van de Boekentoren- toen Saskia, Patrick, Eva en ikzelf brainstormden over een uitbreiding van onze korte lunch- naar lange avondgesprekken.  We wilden ook meer mensen betrekken bij ons gespreksonderwerp: data.  De plek moest ergens in de buurt van bier zijn. De naam was gezien onze middagpauze-locatie snel beslist.

Twee jaar later, vrijdagavond 25 november ging de 7de editie van het Datasalon door in een achterzaaltje van de Vooruit in Gent. Het was een boeiende lange avond met 10 mensen die over hun eigen data-dingen vertelden.  Het Datasalon gaat in hoofdzaak over data in de bibliotheek- en informatiesector, maar deze keer ging het ook over tuinen, treinen en tanken.

Maarten Cammaert, 1 van de 3 ontwikkelaars van mijntuin.org nodigde ons uit om te experimenteren met de mijntuin-API en zo de user generated data te hergebruiken in andere omgevingen.

Pieter Colpaert, de man achter de iRail vzw, ook bekend als meneer open data, heeft met Miel Vander Sande een ideale werkpartner gevonden om open data te combineren met de technologie van het semantische web. Ze werken samen met anderen aan The Datatank. Te kort samengevat is dat een aggregatie- en publicatieplatform voor open datasets.  Op 5 december wordt versie 1 van de DataTank publiek gemaakt.

De verhalen uit de biblioteek- en informatiesector gingen over nanopublicaties, unicode, experimenten bij BAM met het Google Data Protocol, midoffice-modellen in informatiebeherende instellingen en een het verband tussen semantiek en een 3D versie van de boekentoren.

Heb je ook een idee of verhaal over data? Volg dan de aankondiging van een nieuwe datum voor het Datasalon op twitter of via deze wiki.

Of, heb je een oplossing voor deze Unicode probleemsteling neem dan zo snel mogelijk contact op met Patrick. Hij zal je eeuwig en nog langer dankbaar zijn.

Creativity World Forum 2011

De lijst met sprekers voor het Creativity World Forum 2011 was indrukwekkend.  De 2-daagse in de Hasseltse Ethias Arena begon met het verhaal van Jimmy Wales, de oprichter van Wikipedia en eindigde met de filmregisseur Oliver Stone op het sprekerspodium. Daartussen waren grote en minder grote namen geprogrammeerd.

De voor mij twee interessantste en best gebrachte verhalen waren van Malcolm Gladwell en Scott Belskey. Auteurs van bestsellers die tonen dat ze naast schrijven ook boeiend kunnen vertellen. Beide storytellers brengen een verhaal op een manier dat het hun boeken overtreft door de boodschap compacter en met een persoonlijke gedrevenheid te brengen.

De boodschap van deze twee sprekers keerde terug in bijna alle andere verhalen. Om creatief en succesvol te zijn moet je

  • durven falen
  • kunnen focussen
  • hard werken
  • eigen ideeën zo vroeg en zo veel mogelijk delen met anderen
  • ideeën van anderen kopiëren
  • producten (van anderen) perfectioneren
  • denken binnen (financiële) beperkingen

Zowel Malcolm Gladwell als Scott Belskey hebben het over 3 types vernieuwers

  • Dreamers, Doers, Incrementalist (Scott Belskey)
  • Inventors, Tweakers, Implementors (Malcolm Gladwell)

De drie types hebben elkaar nodig om van een idee tot uitvoering of echte verandering te komen. Zelfs ideeën van dreamers of inventors bouwen altijd verder op ideeën van anderen. Malcolm Gladwell schreef het al in The New Yorker: Steve Jobs was een tweaker.

Creativiteit is meer dan een goed idee hebben. Het zit ook in de uitvoering en het verkopen van dat idee. Creativiteit is ook meer dan wat op de werkvloer gebeurt. We kunnen meer dan we beseffen uit de sociaal aanvaarde denk- werk- en leefpatronen stappen en ons leven creatief vorm geven.  Het verhaal over lifestyle design van Nomadz.nu, dat de eerste dag gebracht werd tijdens de 7 minuten lezingen, is daar een mooi voorbeeld van.

Het was opvallend merkbaar tijdens de gesprekken in de pauze dat de opzet om verder na te denken geslaagd is.

To sort or not to sort

Net zoals de architect van een gebouw een evenwicht probeert te vinden tussen inhoud, vorm en functie, zo worstelt elke informatie architect, bibliothecaris of informatiewerker met het vraagstuk over de beste manier om informatie of een collectie in te delen.  Elke ordening zorgt voor nieuwe chaos, elke classificatie zorgt voor niet te klasseren uitzonderingen, indelen zorgt voor vindbaarheid en onvindbaarheid.

Zeker in publieke gebouwen van organisaties met brede doelstellingen en een divers publiek (lees openbare bibliotheken) is het moeilijk of onmogelijk om een systeem te ontwerpen dat iedereen goed bedient.  Meer nog, niet elk fysiek boek laat zich in de fysieke wereld gemakkelijk op 1 plaats indelen. Stel dat auteurs bij het schrijven rekening zouden houden met de plaats van een boek in de winkel of in de bibliotheek. Dat zou wel eens een interessante wanorde kunnen worden!

 

Privacy Zuckering


Er wordt veel gesproken over privacy, of het gebrek daaraan, op Facebook of andere sociale mediakanalen. Ik heb daar een mening over.
Het zijn niet de platformen of de tools die we moeten veroordelen voor het beroven van onze privacy. Hiermee wil ik geen pleidooi voor Facebook houden, maar wel een pleidooi voor ons eigen bewustzijn.

Je kan er best van uitgaan dat wat je op het internet zet altijd publiek is. Vergelijk het met een postkaart zonder omslag. Je stuurt het aan een bepaald adres of persoon, maar onderweg kan het ‘ongewild’ door anderen gelezen worden. Ook een postkaart mét omslag kan ‘ongewild’ geopend worden.

Op Facebook praten, is door een microfoon praten. Daarna jammeren over anderen die mogelijk te veel over je weten omdat de privacy-settings nog maar eens gewijzigd zijn, is niet de juiste klacht.

Wat we Facebook wel kunnen verwijten, is dat er een schijn van veiligheid en vertrouwen gecreëerd wordt. De vele privacy settings doen je geloven dat je alles zelf onder controle hebt.  Dit fenomeen is bekend als Privacy Zuckering, of

The act of creating deliberately confusing jargon and user-interfaces which trick your users into sharing more info about themselves than they really want to
Bron: Privacy Zuckering op de Dark Patterns wiki

Op de Dark Patters wiki vind je andere voorbeelden van hoe interfaces inspelen op de menselijke psychologie om te verleiden of te misleiden.  Dat gebeurt trouwens niet alleen op het internet maar ook in reclame, kleine versus grote letters in een contract, winkelopstellingen, …

Zaken waarmee ik een probleem zou hebben als iedereen ze hoort, leest of ziet zet ik niet op het internet. Ook niet in een schijnbaar beveiligde omgeving.  Er is maar 1 privacy instelling die ik zelf in de gaten probeer te houden, en dat is deze over wat anderen van mij online zetten. Want wat je wel of niet online kwijt wilt is een erg subjectief gegeven.  Als je vrienden daar anders over denken ben je gezien.