Haat-liefdeverhouding met e-mail

E-mail is een fantastische uitvinding! Ooit was de grootste bevrijding dat je, anders dan bij de telefoon, zelf kon kiezen wanneer je iemands bericht zou lezen én wanneer je een antwoord zou sturen. Die tijd is voorbij.

Sinds het internet letterlijk in onze achterzak zit, worden we geacht altijd en overal te kunnen reageren op een e-mail. Meer dan 4 uur wachten is voor sommigen voldoende reden om je telefonisch tot de orde te roepen: “heb je mijn e-mail gelezen?
Waarmee het grootste voordeel -kiezen wanneer je wil antwoorden- eigenlijk verdwenen is. Oja, er is ook nog het voordeel dat e-mailen min-of-meer gratis is, maar dat zorgt dan weer voor tonnen ongewenste berichten en spam.

Maar de belangrijkste reden voor mijn haatverhouding met e-mail is de onbeperkte lengte van een bericht. Schijnbaar onschuldig dringen berichten van een half boek-hoofdstuk je mailbox binnen. Voor je weet of het je leestijd waard is, is je tijd eraan opgegaan. En voor je het weet kom je in de verleiding om het antwoord in een minstens even uitvoerige stijl te formuleren. Als het kan misschien nog net iets langer zodat je betrokkenheid duidelijk blijkt. En voor je het weet is de dag om en heb je niets anders gedaan dan e-mails lezen en beantwoorden. Hoe druk je dan ook bezig lijkt te zijn, het geeft geen voldoening want je komt er zelden mee tot échte resultaten.

Mijn persoonlijke e-mail regels zijn:

  • Notificaties afzetten
  • E-mail lezen én beantwoorden inplannen
  • Zelf geen lange berichten of lange antwoorden sturen
  • Een bericht afsluiten met een vraag of aangeven dat het enkel ter informatie is
  • Zuinig omgaan met “cc”

 

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *