Posts tagged "Search"

Het internet als echokamer

Zoeken moet snel gaan. Wat we niet vinden op de eerste pagina van een Google-zoekresultaat bestaat niet. We gaan er van uit dat Google weet we bedoelen. Daarom verwachten we het juiste antwoord bovenaan. Opnieuw zoeken in miljoenen antwoorden is niet aan de orde. In vele gevallen is het zo dat het voor-ons-juiste antwoord bovenaan staat. Dat komt omdat Google ons heeft leren kennen door de sporen die we achterlaten op het internet. Elke online handeling wordt geregistreerd en onthouden. Zo creëren we ons eigen universum van waarheden en blinde vlekken.

De filter bubble

Eli Pariser
waarschuwt in zijn boek The Filter Bubble voor de gevaren van ons “personal ecosystem of information”. We hebben het idee dat we alles zien, maar we bekijken het internet door een filter waarvan we zelf niet (meer) weten hoe die is samengesteld. Meer nog, we weten ook niet hoe we de filter kunnen afzetten. Pariser benadrukt het feit dat we daardoor een gebrek krijgen aan alternatieve meningen door bijvoorbeeld ooit een artikel over Obama te verkiezen boven een artikel over Romney.

A world constructed from the familiar is a world in which there’s nothing to learn
Eli Pariser in The Economist, 2011 

Het concept van de filter bubble is vergelijkbaar met de relevance paradox. De relevantie wordt berekend door feiten buiten beschouwing te laten. Terwijl dit ook feiten zijn die mee bepalen wat relevant is.

The friendly world syndrome en de echokamer
De bubbel die we zelf creëren geeft ons een geluksgevoel omdat het internet een spiegel wordt van onze eigen interesses en die van onze vrienden. Dean Eckles spreekt in deze context over The Friendly World Syndrome. Op Facebook kunnen we alleen maar dingen leuk vinden. Dat maakt de barrière voor een kritisch discours groter, en de drempel voor impulsieve stellingen kleiner. Het belang van een bericht wordt berekend op basis van de meeste “likes”.

Participants in online communities may find their own opinions constantly echoed back to them, which reinforces their individual belief systems.
How the echo chamber impacts online communities, Wikipedia 

Heb je je ooit afgevraagd waarom bepaalde updates van Facebook-vrienden wel of niet getoond worden? Dat beslist Facebook voor jou op basis van de sporen die jij en je vrienden achterlaten. Hoe dat juist werkt is onduidelijk. Door opties aanpasbaar te maken, krijg je een vals gevoel van controle. Het effect van die aanpassingen is een maand later misschien anders, dus geven we ons uiteindelijk over aan de machine die voor ons beslist.

If we never click on the articles about cooking, or gadgets, or the world outside our country’s borders, they simply fade away. We’re never bored. We’re never annoyed. Our media is a perfect reflection of our interests and desires
Eli Pariser in The Filtre Bubble, 2011

Een machine-mens
Bij alles wat je online doet laat je sporen achter: een link aanklikken, een zoekwoord gebruiken, de tijd tussen een zoekresultaat en de klik naar een website, de personen aan wie je gelinkt bent, de commentaren en vind-ik leuks, een tweet of statusupdate, een blogbericht, de foto’s en filmpjes die je online zet, de plaatsen waar je incheckt, boeken die je online koopt of leest, de taalinstellingen van je browser, de plaats vanwaar je surft, … Elk spoor afzonderlijk lijkt onschuldig. Alle sporen samen zeggen meer over jezelf dan wat je wilt prijsgeven op het internet. Om nog niet te spreken over hoe interessant deze conclusies zijn voor adverteerders. Het internet is een lerend platform waar een machine-mens met berekende kennis in dialoog gaat met echte mensen. Ik ben er zelf niet uit hoe blij we daarmee moeten zijn.

P.S. als je dit artikel interessant vond, dan ben je *zeker* ook geïnteresseerd in social graphs en interest graphs

Moeder, waarom zoeken wij?

Zoeken is mijn passie en beroep. Het boeit mij om na te denken over de snelste manier om dingen te vinden. Of, hoe je tijdens een zoektocht interessante dingen kunt tegenkomen die je niet zocht. Bibliotheken waren voor mij lange tijd de speelplaats om me al zoekend-naar-antwoorden of nieuwe dingen uit te leven. Op de bibliotheekschool heb ik geleerd hoe erg er nagedacht is over ordeningssystemen om het zoeken in grote collecties te vereenvoudigen. Tijdens mijn werk voor de bibliotheeksector heb ik mee nagedacht over die systemen en ze vertaald naar zoekoplossingen voor het internet. Als informatie architect in een webbedrijf heb ik mijn speelveld verruimd naar alle sectoren die gegevens met een specifiek doel publiceren op het internet.

Wat me vandaag het meeste boeit, is het achterhalen van zoekintenties. Waarom surft iemand op het internet? Wat willen mensen doen of zoeken op een specifieke website? Hoe kan je daarop inspelen? Kan je iemand zijn intentie veranderen? Evolueert ons zoekgedrag door trends, of zijn trends het gevolg van een evoluerend gedrag? In een sector waar verandering de enige constante is, kan je leren uit het zoeken naar de constantes die schuil gaan achter die veranderingen. Alles wat we doen, doen we met een bepaalde intentie. Dat is ook zo op het internet. Enkele constantes in ons gedrag op het internet zijn:

  • Known item searches: ik weet exact wat ik zoek
    Bv. ik wil via Amazon.com de gedrukte versie van de biografie van Steve Jobs in het Engels bestellen
    ik wil via de website van de NMBS zoeken wanneer de eerstvolgende trein van Gent naar Brussel vertrekt, …
  • Semi known item searches: ik weet ongeveer wat ik zoek
    Bv. ik zoek informatie over musea in Berlijn, ik wil mijn citytrip naar Berlijn online boeken, …
  • Discovery ik ben op zoek naar inspiratie
    Bv. ik wil mijn keuken herinrichten en zoek online naar inspiratie
  • Experiences: ik ben op zoek naar afleiding, sociale interactie, ontspanning, competitie, vrienden, …

Het is interessant om te beseffen dat je met slim georganiseerde websites een intentie kunt wijzigen. Amazon is daar het schoolvoorbeeld van: ook al weet je exact wat je wilt kopen, de kans is groot dat je (nog 2 of meer) andere dingen koopt omdat er ingespeeld wordt op de interesses die je blootgeeft met je zoekhistoriek en aankoopbeslissingen. Bij het zoeken naar inspiratie om je meubels te verplaatsen, bestaat de kans dat je beslist om een volledig nieuwe keuken te kopen. Het kan nog drastischer: tijdens het boeken van een citytrip naar Berlijn kan je afgeleid worden door een vacature in de reissector en online solliciteren in plaats van een reis boeken. Misschien was je echte intentie in dit geval het zoeken naar verandering in je leven.
Sociale media spelen in op de non-search experiences. Het zijn plaatsen waar je naartoe gaat als ontspanning, op zoek naar sociale interactie, … Het zijn ook de plaatsen bij uitstek die onze gedragsintentie beïnvloeden. Wat begint als het zoeken naar afleiding kan overgaan in het online kopen van een boek waarover iemand iets zegt op Facebook, het lezen van een artikel dat aanbevolen wordt door iemand uit je professionele netwerk, …

Een goed opgebouwde informatie architectuur houdt bewust rekening met menselijke intenties. Wat je vandaag ziet is nog te dikwijls gebaseerd op het kunnen of niet kunnen van de onderliggende technische structuur en/of de makers. Evengoed zijn het ook organisaties of bedrijven die niet duidelijk weten of kunnen kiezen op welke intentie(s) ze het meest willen inspelen en zich daardoor laten leiden door de mogelijkheden van bestaande systemen. Als resultaat hiervan krijg je producten waarvan het doel niet duidelijk is. Er wordt op alle intenties een beetje ingespeeld, en op elk scherm kan alles.
Mijn pleidooi is om meer te durven spreken over de menselijke aspecten. Nu de techniek nog zo weinig grenzen heeft.